Çdo Fund Të Afrojnë Më Shumë Me Allahun Pse çdo fund është një ftesë në Islam Jeta është plot me fillime dhe përfundime. Mbaron një periudhë e bukur, ndryshon një punë, përfundon një shkollë, një fëmijë rritet, një njeri i dashur largohet nga kjo botë, ose një derë që e prisnim me shpresë mbyllet para nesh. Në ato çaste zemra mund të mbushet me pikëllim dhe pasiguri. Mund të pyesim veten: "Pse ndodhi kjo?" ose "Pse nuk vazhdoi ashtu siç e dëshiroja?" Islami na mëson ta shohim jetën me një dritë tjetër. Çdo fund nuk është vetëm një humbje. Ai mund të jetë një ftesë nga Allahu që ta afrojmë zemrën më shumë tek Ai, ta forcojmë besimin tonë dhe ta kujtojmë se kjo botë nuk është vendbanimi ynë i përhershëm. Kur një derë mbyllet, Allahu mund të hapë një derë më të mirë. Kur një ëndërr vonohet, Ai mund të jetë duke përgatitur diçka më të dobishme për ne. Besimtari jeton me shpresë, sepse e di se Allahu është gjithmonë më i Dituri dhe më i Mëshirshmi. Kjo botë është...
Kur zemra e kujton Allahun, jeta mbushet me dritë Në rrjedhën e jetës, njeriu kalon ditë të bukura dhe ditë të vështira. Ka çaste kur zemra ndihet e lehtë dhe e qetë, por ka edhe momente kur mbushet me shqetësime, frikë ose pasiguri. Në këto çaste, shumë njerëz kërkojnë qetësi në pasuri, në sukses apo në fjalët e të tjerëve. Megjithatë, zemra e njeriut është krijuar për diçka më të madhe. Ajo gjen qetësinë e saj të vërtetë vetëm kur lidhet me Krijuesin e saj. Allahu i Madhëruar nuk na ka lënë vetëm në këtë botë. Ai na ka dhënë Kuranin si udhëzim, Profetin Muhamed ﷺ si shembull dhe adhurimet si mjete për ta afruar zemrën tonë pranë Tij. Sa më shumë ta njohim Allahun dhe ta kujtojmë Atë, aq më shumë zemra jonë mbushet me dritë, shpresë dhe siguri. Allahu thotë në Kuran: "Vërtet, me përmendjen e Allahut qetësohen zemrat." (Sure Er-Ra'd, 13:28) Ky është një premtim hyjnor. Allahu nuk thotë se zemrat qetësohen me pasuri apo me famë, por me përmendjen e Tij. Kjo na kujton se ...