Kur Shpirti Mallëngjehet për Allahun Çdo zemër mban një mall që vetëm Allahu e njeh Ka çaste në jetë kur gjithçka duket se është në vendin e vet. Puna vazhdon, familja është pranë, detyrat plotësohen dhe dita kalon si zakonisht. Megjithatë, brenda zemrës mbetet një zbrazëti e qetë. Është një ndjenjë që nuk largohet me më shumë pasuri, më shumë sukses apo më shumë lavdërime. Shumë njerëz e përjetojnë këtë dhe pyesin veten pse. Përgjigjja mund të jetë më e afërt sesa mendojmë. Ndoshta shpirti po ndien mall për Krijuesin e tij. Allahu i Madhëruar e krijoi njeriun me një zemër që kërkon lidhje me Të. Kur kjo lidhje forcohet, zemra fillon të gjejë qetësi edhe në mes të sfidave të jetës. Allahu thotë në Kur'an: "Vërtet, me përmendjen e Allahut zemrat gjejnë qetësi." (Sure Er-Ra'd, 13:28) Ky ajet nuk premton një jetë pa sprova. Ai na kujton se edhe mes sprovave mund të ekzistojë një qetësi që buron nga afërsia me Allahun. Ndonjëherë shqetësimi është një thirrje drejt Allah...
Çdo Fund Të Afrojnë Më Shumë Me Allahun Pse çdo fund është një ftesë në Islam Jeta është plot me fillime dhe përfundime. Mbaron një periudhë e bukur, ndryshon një punë, përfundon një shkollë, një fëmijë rritet, një njeri i dashur largohet nga kjo botë, ose një derë që e prisnim me shpresë mbyllet para nesh. Në ato çaste zemra mund të mbushet me pikëllim dhe pasiguri. Mund të pyesim veten: "Pse ndodhi kjo?" ose "Pse nuk vazhdoi ashtu siç e dëshiroja?" Islami na mëson ta shohim jetën me një dritë tjetër. Çdo fund nuk është vetëm një humbje. Ai mund të jetë një ftesë nga Allahu që ta afrojmë zemrën më shumë tek Ai, ta forcojmë besimin tonë dhe ta kujtojmë se kjo botë nuk është vendbanimi ynë i përhershëm. Kur një derë mbyllet, Allahu mund të hapë një derë më të mirë. Kur një ëndërr vonohet, Ai mund të jetë duke përgatitur diçka më të dobishme për ne. Besimtari jeton me shpresë, sepse e di se Allahu është gjithmonë më i Dituri dhe më i Mëshirshmi. Kjo botë është...